Kettinggesprek met Peter van der Ban

AALSMEER Peter van der Ban heeft zijn bedrijf gevestigd op de plek waar hij ook geboren is. Een harde werker en een man met passie voor zijn vak. 'Ik ben een workaholic', zegt hij over zichzelf. Peter verhuurt grondverzetmachines inclusief bediening. De laatste jaren werkt hij veel voor aannemers en hoveniers in plaats van in de wegenbouw. Ernst Buskermolen, met wie ik vorige week sprak, is benieuwd hoe deze andere tak van sport hem bevalt.

Truus Oudendijk

Peter: 'Dat bevalt mij heel goed, ik had het eigenlijk al een paar jaar eerder moeten doen. Ik heb het bij Dura Vermeer altijd erg naar mijn zin gehad, een leuke tijd en leuk werk gehad. Heel veel werk ook. Maar een paar jaar geleden stond hier iemand voor de deur die werk zocht. Het was een beetje crisistijd, in de wegenbouw ging het minder, dus ik heb er echt wel een paar nachtjes over geslapen of ik het wel of niet zou doen. Ik kende die jongen, dus ik dacht: ik ga het gewoon proberen. Hij is mijn werk gaan doen bij Dura Vermeer, want ik heb daar, al dertig jaar, nog steeds continue twee machines draaien. En ik ben werk 'rond de kerk' gaan doen, zoals ik het noem. Meer het kleinere werk, bij hoveniers en aannemers. Werk waar ik voorheen door de week nooit tijd voor had. Ik heb niemand ervoor benaderd, nooit een advertentie gezet, ze wisten me zo te vinden. Wat dat betreft gaat de tamtam in een dorp vanzelf.'

Waarom is dit leuker dan het grotere werk?

'Het is gewoon anders, veel afwisselender. Je komt veel meer onder de mensen. Ik sta bijvoorbeeld nu een tuin leeg te halen in Heemstede en woensdag werk ik weer voor een hovenier in Amstelveen. Ik kom veel leuke dingen en leuke mensen tegen. Een ander voordeel is dat ik mijn tijd wat beter in kan plannen. Er is nu wel eens tijd om een middag de administratie te doen. Dat moest voorheen allemaal in het weekend gebeuren, omdat ik de hele week bij de aannemers bezig was. Er is ook wat meer ruimte voor vrije tijd, hoewel ik dat niet hardop durf te zeggen waar mijn vrouw bij is, want het loopt nog niet helemaal zoals ik het beloofd heb.'

Hoe ben je in dit vak terecht gekomen?

'Mijn vader deed het al, die is met graafmachines begonnen en was daar in Aalsmeer tamelijk vooruitstrevend mee. Van kleins af aan wist ik al: ik word kraanmachinist. Van dat idee kon niemand mij afbrengen. Ik heb de mavo gevolgd en de dag nadat ik dat afgerond had kon ik gelijk aan de slag. 'Wanneer is dat klaar? vroeg mijn vader. Dinsdag? Mooi, dan kun je woensdag gelijk beginnen.'

Geen specifieke opleiding in gevolgd?

'Nee, die was er toen nog niet. Ik was dertien toen ik al klusjes voor mijn vader deed. Mijn vader reed vooruit met zijn alarmlichten aan en ik als klein jochie erachteraan met de machine. Dat zou nu niet meer kunnen, maar toen deden we het gewoon. We gingen gewoon samen een klus doen.'

Heb je het bedrijf van je vader overgenomen?

'Dat is langzaamaan gegaan, met mondjesmaat. Mijn vader bouwde iedere keer wat af en dan kreeg ik dat erbij. Ik heb eerst zes jaar in loondienst gewerkt. In 1987 ben ik voor mijzelf begonnen, naast het bedrijf van mijn vader. 'Start jij maar een nieuw bedrijf', zei mijn vader. 'Ik kijk wel over je schouder mee en als je verzuipt, dan trek ik je wel naar de kant' Die woorden zal ik nooit vergeten. Maar het is niet nodig geweest, het ging goed, ik had de tijd mee en kreeg veel werk. Van het begin af aan bij Dura Vermeer, dat toen nog alleen Vermeer heette en ik heb ook veel op Schiphol gedaan. Ik kon wel 24 uur per dag werken. We gingen samen wonen, we kochten ons huis, ik begon voor mijzelf, alles kwam dat jaar tegelijk. Maar het ging goed, en nog steeds.'

Wat is de drukste tijd?

'Het voorjaar, dan wil iedereen zijn tuin aanleggen. Vooral dit jaar was het erg druk. Je kunt merken dat mensen weer meer geld aan hun tuin kunnen besteden, waaronder ook grotere projecten, met dure tuinen.'

Zonder al te technisch te worden, wat doe je nou precies?

'Om een voorbeeld te noemen, we hebben vandaag een tuin helemaal leeg gehaald, alle bomen, alle beplanting, de bestrating. We komen 's morgens in een complete tuin en als we 's avonds weg gaan is hij helemaal leeg. Dan staat er niks meer in en hebben we twintig kuub afgevoerd. De volgende dag beginnen we weer met opbouwen. Afhankelijk van de afspraak met de hovenier, lever ik de nieuwe grond en spreken we af hoe we het aan gaan pakken, want daar heb ik ook mijn visie over.'

De beloofde vrije tijd is er nog niet, maar zodra die er wel is, wat doe je dan?

'Eerlijk gezegd ben ik een echte workaholic, echt een hobby heb ik niet. Ik werk zes dagen in de week en dat doe ik altijd met veel plezier. De kinderen zegen wel eens: als je ooit in het bejaardentehuis komt, moet er zeker een kraan mee?'

Dus een vakantie samen zit er niet in?

'Die hebben we dit jaar inderdaad nog niet gehad, maar dat gaan we nog wel doen. We hoeven niet meer perse in de bouwvak, dus september lijkt me een mooie maand.'

Nog toekomstplannen?

'Voorlopig ga ik zo nog een poosje door. Ik moet nog zo'n twaalf jaar voordat ik met pensioen mag. Zoals het er nu uitziet maak ik die tijd wel vol. Belangrijk is natuurlijk ook dat we gezond blijven.'

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

'Arjan Arendse, hij is automonteur en keurt en repareert mijn vrachtwagens. Hij heeft twee jaar geleden meegewerkt aan een stuntfilm die in Amsterdam is opgenomen. Daar werden auto's speciaal voor geprepareerd en hij heeft weken op de set gewerkt. Ik wil graag weten hoe het was om stuntauto's te bouwen voor de film 'the hit man bodyguard'