• Ben Plasmeijer wordt ook wel de 'burgemeester van De Kwakel' genoemd.

    Naomi Heidinga

Vrijwilliger in spotlicht: Kwakelaar Ben PLasmeijer

UITHOORN De burgemeester van De Kwakel. Zo wordt Ben Plasmeijer door sommige Kwakelaars genoemd. Een man die zich al jaren inzet voor de Kwakelse gemeenschap. Onder meer voor KDO, ouderenbond KBO, stichting De Kwakel Toen & Nu en als lid van het dragersgilde bij begrafenissen in De Kwakel. Niet gek dus dat hij onlangs in het zonnetje werd gezet door de gemeente. Als een van tien vrijwilligers kreeg hij een waarderingsspeld. Plasmeijer is vereerd door de geste. "Ik was door drie organisaties voorgedragen voor de speld. Dat doet je toch wel wat."

Naomi Heidinga

Plasmeijer startte al op jonge leeftijd met het vrijwilligerswerk. Op zijn veertiende ging hij langs de deuren om de contributie op te halen voor KDO. "Het ging misschien om een dubbeltje of kwartje per week. Voor arme gezinnen was dat een heel bedrag." Op zijn zestiende nam hij plaats in het jeugdbestuur. "Ik kreeg het programma van de wedstrijden en dan moest ik zorgen voor scheidsrechters en leiders. Naar uitwedstrijden gingen we op de fiets. Dan had ik twaalf tot dertien jongens onder mijn hoede."

KEEPER Bij de jeugd floot hij al wedstrijden, later volgde hij een scheidsrechterscursus, zodat hij tevens kon fluiten in de zaterdagcompetitie. Tot 2005 was hij clubscheidsrechter. Ook regelt hij al ruim veertig jaar de verkoop van reclameborden langs het veld. Plasmeijer was zelf keeper, en speelde onder meer in het eerste. Op 45 jarige leeftijd zorgde een beenbreuk voor een einde aan zijn spelerscarrière. Zijn inzet voor de club bleef. Hij was eerst secretaris en later voorzitter bij de jeugd en daarna leider van KDO 1. Hij vertegenwoordigde het bestuur bij uitwedstrijden, die hij nog steeds bezoekt met zijn grote vriend Rob Meijer. "Ik had een gezin met drie kinderen en een drukke baan. Dit alles was alleen mogelijk dankzij de medewerking van mijn in 1996 overleden vrouw Bets."

BEENBREUK Na zijn pensionering heeft hij nog meer tijd om zich in te zetten voor het dorp. Tijd die hij onder meer besteed aan de groengroep en kienclub van KDO. "In het eerste jaar heb ik tijdens het snoeien van bomen allebei mijn benen gebroken door een val van een ladder." Hij was eerst bestuurslid en is nu voorzitter van KBO De Kwakel. Ook heeft hij ruim vijf jaar op de buurtbus De Hoef gereden, was hij lid van de groengroep van de kerk en is hij drager van de begrafenisvereniging St Godefridus in De Kwakel. In 2005 heeft hij samen met anderen stichting De Kwakel Toen & Nu opgericht. De stichting verzamelt en publiceert kennis en informatie over het dorp en zijn inwoners. Beroemd zijn de Nostalgische avonden, inmiddels een traditie.

VOLDOENING Per week gaan er heel wat uren in het vrijwilligerswerk zitten. Het betekent veel voor Plasmeijer. Hij wordt gedreven door zijn liefde voor het dorp. "Ik ben een geboren en getogen Kwakelaar. Het vrijwilligerswerk geeft me veel voldoening." Hij kan niet zonder. Al moet hij het nu noodgedwongen even rustig aan doen, vanwege zijn gezondheid. Zijn vrouw An helpt hem om gas terug te nemen. "Dat heb je nodig, een thuisfront dat je steunt. Bovendien geldt: ik doe het niet alleen. Daarom heb ik mijn speld direct opgedragen aan alle Kwakelaars die zich inzetten voor de gemeenschap."

VOORBEELD Groot voorbeeld voor Plasmeijer was May Verhoef, de Kwakelse duizendpoot die vorig jaar overleed. "Hij was een vriend en inspirator. De juiste mensen op de juiste plekken zetten was zijn grote kracht. Hij was het die me op jonge leeftijd vroeg om de contributie voor KDO op te halen. Ook Wim Verlaan moet genoemd worden, zonder hem was KDO nooit geworden wat het nu is."