Een jaar na dato

21-09-2018, 16:03 | Lezersnieuws | ineke

21 december 2017 werd een interview van mij door Conny Vos in de krant geplaatst. Omdat ik een en/of rekening had met mijn moeder en een bijstandsuitkering, werd deze vlak voor Kerst stopgezet en tevens werd er een terugvordering geëist van €24.000. De nachtmerrie, die ik in eerste instantie nog dacht te kunnen stoppen middels een duidelijk uitleg in een brief, was half september daarvoor begonnen. Helaas volstond dit niet en ik wilde door openheid van zaken te geven een soort van waarschuwing afgeven. Ook op Facebook. De reakties waren hartverwarmend en ontroerend en daarom wil ik langs deze weg graag aan iedereen die met mij heeft meegeleefd vertellen hoe het nu is, een jaar na dato.

Er zijn twee hoorzittingen geweest en een rechtszaak. Verder procederen is voor mij niet mogelijk. Het zou betekenen dat mijn nu 97-jarige moeder zou moeten getuigen en dat wil en kan ik haar niet aandoen. De keuze tussen het willen maken van een statement en haar gezondheid is voor mij geen keuze en dus stop ik met ‘vechten’.

De stressvolle strijd ging me echt niet altijd even makkelijk af. Er waren emotionele periodes van boosheid, verdriet en onmacht met daarnaast veel, heel veel slapeloze nachten.

Maar nu is het klaar, de terugvordering van de in eerste instantie opgelegde €24.000 is teruggebracht naar €1550 en dat is iets dat we echt niet hadden verwacht toen we besloten het ‘gevecht’ aan te gaan. Ook mijn uitkering draait weer. Niet iedereen vond (en vindt) mijn openheid  nodig, maar het was (en is het nog steeds) een bewuste keuze. Voor een aantal mensen heeft dit zeker gewerkt en daar ben ik blij om.

Dankzij de mensen van Sociaal Verhaal heb ik mijn strijd tegen het in mijn ogen onrechtvaardig handelen van de gemeente kunnen voeren, vandaar dat ik het heb over ‘we’. Mede dankzij uw support, lezer, heb ik de moed erin kunnen houden om door te zetten. Daarvoor op deze plaats mijn hartelijke dank.

Maar nu zet ik er definitief een streep onder. Omkijken in verbittering doe ik niet, dat is verspilde energie, ik ga me weer volledig richten op wat vóór me ligt, véél belangrijker!

Met heel veel liefs en warme groet,

Ineke Siegers