• David Chung.

    Robert Joore

Kettinggesprek met David Chung: 'Het zijn al winnaars'

UITHOORN David Chung is hoofdinstructeur bij zijn School of Korean Martial arts Chung Do Kwan. Om met zijn Nederlands team naar de Special Needs Taekwondo in Nieuw-Zeeland te kunnen gaan, heeft hij een crowdfundingactie opgezet. Vorige week vroeg Ria Tammer hoe het daarmee staat en wat er gebeurt als het financieel niet lukt?

"De crowdfunding is een groot succes gebleken. Het gaat ons lukken. We gaan met een compleet team. Dat zijn ongeveer twaalf personen. Het is een verre reis, verder dan Nieuw-Zeeland kun je niet gaan, en sommigen hebben nog nooit gevlogen. De reis en de slaapplaatsen zijn geregeld. Mensen kunnen nog altijd geld doneren via getfunded.nl. Het geld dat we over houden, gebruiken we voor de mensen ter plaatse."

Hoe is deze deelname ontstaan?

"We hebben met onze stichting Special Needs Nederland twee keer de Nederlandse Kampioenschappen Special Needs Taekwondo georganiseerd. We werden gevraagd om deel te nemen aan de Wereldspelen. We hebben een selectie gemaakt voor een Nederlands team en daarvoor een crowdfunding opgezet. Rond 1 oktober vertrekken we. We zijn meer dan dertig uur onderweg, dus daarna moeten we eerst even acclimatiseren. Op 5 oktober is de wedstrijd. Er zijn verschillende onderdelen. Als team doen we mee aan het vormen lopen, tuls noemen we dat. Dat vraagt coördinatie, discipline, een goede houding, de juiste techniek en natuurlijk het onthouden van de patronen. Een ander onderdeel is de breektest. Het breken van een plank met de hand of na een hoogtesprong met de voet. Er zal niet gevochten worden, dat onderdeel wordt sparren genoemd en maakt geen deel uit van de Special Needs Taekwondo discipline. Voor zover bekend zijn er over de honderd deelnemers en Nederland maakt zeker een kans. We hebben al vaker gezien dat we als klein land ergens groot in kunnen zijn. Maar meedoen is belangrijker dan winnen. Het is heel spannend allemaal. De ervaring en de reis is al een prijs. Gezien hun inspanningen zijn ze al winnaars ook zonder prijs."

Hoe kwam je in aanraking met deze sport?

"Van kinds af aan heb ik meerdere vechtsporten beoefend. De Koreaanse vechtkunst vind ik dynamischer dan de Japanse vechtsporten die ik erg statisch vond. Ik heb een passie voor deze kunsten en vind het leuk en dankbaar om daarin les te geven. Ik zie hoeveel ik er zelf aan gehad heb. Het is meer dan een fysieke training. Het is ook het mentale aspect dat mij aanspreekt. Het maakt je weerbaarder op meerdere vlakken. Je leert beter met jezelf, je gedachten en emoties om te gaan. In het begin gaf ik les naast mijn baan, maar de school werd zo succesvol, dat ik van mijn hobby mijn werk heb gemaakt. We zijn al twee keer verkozen tot Sportvereniging van het Jaar. Bij ons helpen de mensen elkaar, ongeacht de verschillen. We zijn met elkaar begaan. Ik vind het belangrijk dat de school voor iedereen is. Ik geef individueel les en aan alle doelgroepen. Indien nodig maak ik de les passend bij de groep. De lessen vinden plaats in de hele regio. In Uithoorn trainen we op vrijdag in de Brede School. Belangstellenden kunnen een keer een proefles nemen om te zien of het bij hen past."

Beoefen je de sport zelf ook nog?

"Ik ben nog steeds actief in de sport, maar mijn voornaamste focus ligt om de ontwikkeling als instructeur. Ik blijf mezelf verbeteren waar mogelijk. Je raakt nooit uitgeleerd. Ik train elke dag. Iedere maand probeer ik naar Groningen te reizen om les te krijgen bij Shihan Semmy Schilt. Ik ga jaarlijks naar Korea waar ik les krijg van mijn mentor Grootmeester Kim. Ik heb zelf de vierde Dan zwarte band en de titel die ik draag is Sabum. Om de volgende graad te halen moet ik in Korea examen doen en daar moet vijf jaar tussen zitten. Ik doe ook aan kickboksen, Koreaans zwaardvechten en boogschieten. Ik ben er zeven dagen per week mee bezig. Het is een levensstijl. Ik ben blij en dankbaar dat mijn vrouw me steunt, want ik moet er veel voor laten. Zodra we samen vrij zijn, proberen we te genieten, want de beschikbare vrije tijd is schaars."

Waarom is deze sport zo belangrijk voor je?

"Na een zware dag of als het even tegenzit, helpt het om te trainen, om even je hoofd leeg te maken en de knop om te zetten. Het is heel mindfull. Je traint voor jezelf. Het is goed voor je zelfbeheersing en je zelfreflectie. Na lang trainen ervaar je een rust in je en kun je weer rustig nadenken. Doordat je veel traint met reflexen en herhalingen kun je bewuster worden van je omgeving, waardoor je situaties beter leert inschatten. Deze sport draagt bij aan bewustwording. Het is daarmee niet alleen een workout, maar ook een way of life."

Wie wil je voor volgende keer vragen?

"Watze de Vries. Hij was mijn leraar op de middelbare school en ik heb nog steeds goed contact met hem. Hij is een voorbeeld voor mij en heeft mij destijds veel geholpen waar ik hem altijd dankbaar voor zal blijven. Hij heeft veel reizen gemaakt en ik wil hem vragen of hij nog een bepaalde reiswens heeft."

Conny Vos