• Piet Visser: - We hebben een paar mooie gebouwen in Uithoorn. Daar moeten we zuinig op zijn. -

    Robert Joore

Kettinggesprek Piet Visser: Pannenkoeken eten in het fort

UITHOORN Piet Visser was eigenaar van C1000 in het Oude dorp. Na een klein uitstapje is hij weer terug als ondernemer in Uithoorn. Eind 2018 nam hij het Pannenkoeken-fort over in het prachtige Fort aan de Drecht. Vorige week vroeg Mark van der Mast hoe het hem bevalt om een pannenkoeken-restaurant te hebben op zo'n mooie locatie.

Fort aan de Drecht is een van de mooiste forten van de Stelling van Amsterdam. De stichting Beheer Historisch Erfgoed Uithoorn zet zich met veel liefde in voor het fort. Het staat op de lijst van Unesco werelderfgoed. Het is een stukje verborgen Uithoorn. Niet iedereen kent het. Ik ben er trots op. We hebben een paar mooie gebouwen in Uithoorn. Daar moeten we zuinig op zijn."

Hoe bent u eigenaar geworden?

"Ik weet het nog goed. Het was op een maandagavond in oktober 2018. Mijn schoondochter en ik hadden allebei de pest erin. Mijn vrouw ging pannenkoeken bakken, dat is bij ons een hele klus. Voor mij zonder koemelk en voor mijn schoondochter zonder gluten. Ik zei: 'bel Hans dan koop ik die tent'. Tijdens de opening van het pannenkoekenrestaurant in 2014 had ik tegen Hans Tieken gezegd: 'Als je het verkoopt, moet je mij bellen'. Hij is ook eigenaar van Het Rechthuis en ondervond dat het moeilijk is om beide restaurants goed te doen, dus hij had mij al gevraagd. Op woensdag belt mijn zoon: 'Was je serieus?' Nee eigenlijk niet. Maar Kirsten mijn schoondochter dacht van wel. Dus we hebben er met z'n allen over gepraat, want het is niet iets wat je in je eentje doet. Er verandert veel. Je zit niet meer samen aan tafel. Je moet ook in de weekenden werken. En als het druk is verwacht ik dat iedereen komt helpen."

Had u ervaring in de horeca?

"Ik had dertig jaar niet meer in de keuken gestaan. Ik ben geboren in Nieuw-Zeeland. Op 14-jarige leeftijd ben ik daar begonnen als afwasser en al snel mocht ik dingen voorbereiden in de keuken.

Het is een stukje verborgen Uithoorn. Niet iedereen kent het. Ik ben er trots op.Op mijn vijftiende kwam ik naar Nederland. In de jaren zeventig heb ik de horecavakschool gedaan. Toen heb ik gewerkt bij molen De Dikkert. Het was een van de eerste restaurants die voor een Michelinster ging. Daar heb ik twee jaar gewerkt. Toen ben ik gestopt met de horeca."

Wat bent u daarna gaan doen?

"Eerst heb ik drie jaar bij C1000 gewerkt en daarna ben ik bij Dirk van den Broek gaan werken. Dat heb ik 23 jaar gedaan. Ik begon als manager bij één supermarkt en werd later regiomanager van zo'n tien vestigingen. Ik heb veel situaties meegemaakt. Ik heb jonge mensen zien sterven, een pistool tegen mijn kop gehad. Ik ben nu 58 jaar. Het heeft me gepokt en gemazeld. Toen het bedrijf grootschaliger werd, veranderde de cultuur. Het werd afstandelijker. In 2009 ben ik met C1000 in het Oude dorp begonnen. Ik wist dat C1000 verkocht zou worden. Jumbo wilde dat ik zeven jaar zou blijven. Maar het is zwaar werk. Ik maakte lange dagen. Dus heb ik de supermarkt vijf jaar geleden verkocht. Ik ben directeur geworden van een steigerverhuurbedrijf. Dat heb ik ruim twee jaar gedaan."

Hoe bevalt een pannenkoekenrestaurant?

"Ik ben tevreden over 2019, maar 2020 is nog wel een opdracht. We bieden pannenkoeken en meer. Samen met Leo Koopmans organiseren we op 29 februari live muziek. Peter Dons zingt covers uit de jaren zestig en zeventig. Bij de Vomar was een actie voor de tweede pannenkoek gratis en ik adverteer op het scherm bij Jos van den Berg en met een bord op de Zijdelweg. Er komt een nieuw terras aan de waterkant. Ik sta zelf op woensdag en donderdag in de keuken. In het begin was ik voorzichtig, maar het is een kwestie van doen. Op vrijdag val ik bij en in het weekend staan we met z'n vieren. Ik kijk elke pannenkoek na. Ik weet alles wat er in mijn tent gebeurt. We hebben acht man personeel. We gaan binnenkort een avondje uit. Ik moet ervoor zorgen dat mijn personeel gemotiveerd blijft. Een pan kun je kopen, maar goed personeel maak je zelf."

Wat doet u ter ontspanning?

"Dit geeft de hele week een gezonde spanning. Een keer in de veertien dagen rijd ik op maandag op een vrachtwagen voor Jumbo. Dat is vrijheid en ontspanning. Om twee uur 's nachts vertrek ik naar Den Bosch om te laden en dat breng ik naar winkels van Zeeland tot Limburg. Mijn zoon is beroepschauffeur, mijn schoondochter werkt in het pannenkoekenrestaurant en mijn dochter is bloemiste. Ze werken keihard en ik ben trots op ze. Verder houd ik van zingen. Ik kom uit een muzikale familie. Ik zing niet meer bij een koor, maar als het uitkomt pak ik de microfoon. Mijn twee zussen zijn operazangeressen. Mijn familieleden zijn wereldreizigers, maar langzaamaan komt iedereen weer terug."

Wie wilt als volgende kandidaat vragen?

"Marius van de Veen en Hanneke Rooswinkel van ThamerThuis. Zij doen waanzinnig goed werk. Ze verdienen daarvoor erkenning. Ik vraag me af waar zij de liefde en energie vandaan halen om een onbekende te helpen in de laatste levensfase."

Conny Vos