• Els Gasseling (PvdA) en Elfriede Henraat (voormalig raadslid voor DUS!) met een protestbord.

    Naomi Heidinga

Regen kan actievoerders niet deren

UITHOORN Regen, regen en nog eens regen. En dat ondanks de voorspelling van buienradar dat het droog zou worden. Het kon de actievoerders uit Uithoorn niet deren. Een aantal leden van de lokale partijen DUS! en PvdA toog zondag naar de Dam in Amsterdam, om deel te nemen aan de Klimaatmars. Ze waren niet alleen: de totale opkomst wordt geschat op zo'n 40 duizend deelnemers.

Naomi Heidinga

Om half twaalf verzamelen de actievoerders op het busstation van Uithoorn. Ze gaan met de bus naar Amsterdam Zuid en stappen daar over naar de Noord/Zuidlijn. Ze zijn ruimschoots op tijd voor het begin van de manifestatie. Vanaf 13 uur zijn er verschillende toespraken, onder meer van cabaretier Claudia de Breij, die zich aan de actie heeft verbonden. Ook zanger Typhoon treedt op. Om half twee vertrekt de mars.

De Uithoornse actievoerders staan op het Rokin, net buiten de drukte. Van de toespraken is daar weinig te horen. Ook is het lastig inschatten hoeveel mensen gehoor hebben gegeven aan de oproep op te komen demonstreren. Wel wordt het steeds drukker rond het groepje. Volgens DUS! raadslid Judith Beuse is het de hoogste tijd om in actie te komen voor het klimaat. De regering moet daarvan worden doordrongen. Dat is de reden dat ze meeloopt.

Het wachten in de regen duurt lang. Actieborden blijven in de tas, ze zijn niet bestand tegen de regen. Paraplu's en poncho's sieren het straatbeeld. "Juist het feit dat er zoveel mensen meedoen, ondanks de regen, is een krachtig signaal naar de overheid," vindt Judith. Daar is de rest het mee-eens, al geldt wel: demonstreren is minder aangenaam in de regen.

Dankzij de enorme opkomst doet de demonstratie denken aan de massale protesten in de jaren tachtig tegen kernwapens. "Als klein kind ben ik in destijds naar de demonstratie in Amsterdam geweest," vertelt Judith.

En dan komt de massa in beweging. Een echt startsein wordt niet gegeven, er wordt gewoon begonnen met lopen. Ook al is het nog geen half twee. Men heeft genoeg van het wachten in de regen. Later blijkt de organisatie erachter te zitten: de Dam was te vol, daarom is men eerder gestart.

Onderweg komt de groep diverse muzikanten tegen. Toeristen staan verbaasd te kijken: geen oranje, dus geen Koningsdag, maar wat is er dan wel aan de hand? Gelukkig blijkt een aantal protestborden wel bestand tegen de regen.

De mars voert van de Dam naar het Museumplein. Daar is geen echte afsluiting geregeld, wel is er muziek. Verder wacht de deelnemers een modderig veld. De handen zijn koud, de voeten nat: de actievoerders hebben na het voltooien van de mars geen reden om te blijven. Koud maar tevreden gaan ze naar de bus. Gelukkig komt die er snel aan. In de bus wordt teruggeblikt op de mars. De eerste schattingen qua deelnemers doen de actievoerders goed: een enorm aantal mensen heeft de regen en kou getrotseerd om de overheid duidelijk te maken dat er nu iets moet gebeuren.